در جلد پنجم «کلیدر»، محمود دولتآبادی با نثر زنده و شخصیتهای عمیق، پیچیدگیهای زندگی و ارتباطات انسانی را در جامعهای دستخوش تغییر و بحران به تصویر میکشد. داستانی سرشار از درد و امید که در آن سره از ناسره جدا میشود و مخاطب را به تفکر در مورد ارزشها و هویتهای خود وا میدارد. این اثر، ادامهای است بر روایتهای قبلی و ماجرایی پرهیجان و جذاب را پیش روی خواننده قرار میدهد.